Trudno jest wyobrazić sobie nasze miasta bez zieleni – niestety, jest jej coraz mniej, ponieważ coraz więcej miejsca potrzeba na parkingi, nowe obiekty budowlane (głównie handlowe) i tym podobne. Nie mniej jednak organizowanie miejskiej przestrzeni zielonej to jeden z obiektów zainteresowania szeroko pojmowanej architektury krajobrazu. Pod pojęciem tejże przestrzeni należy rozumieć obszary zieleni, które mają do spełnienia różnoraką funkcję. Wymienia się tutaj przede wszystkim dwie takie funkcje, a mianowicie ozdobną i wypoczynkową. Mogą one także mieć dwojaki charakter – a zatem może chodzić tutaj o przestrzeń publiczną oraz o niepubliczną. Dostęp do niej może być albo ogólny, albo ograniczony. Miejską przestrzeń zieloną podzielić można na kilka kategorii. Wyszczególnia się tutaj zatem miedzy innymi parki, ogrody, miejskie lasy etc. Zieleń bardzo często ma również uzupełniający charakter – na przykład wówczas, kiedy stanowi część osiedli mieszkaniowych. Musi być jednak dobrze zorganizowana.

Mówiąc o architekturze krajobrazu, bardzo często można zetknąć się z pojęciem takim jak zieleń miejska. Są to takie obszary w miastach, które charakteryzują się po pierwsze tym, że nie są zabudowane, a po drugie, że są zagospodarowane roślinnymi zespołami. Zieleń miejska może mieć bardzo urozmaiconą postać. Powyższe obszary różnią się od siebie między innymi rozmiarami oraz formą. W ramach przykładów wymienić tutaj można między innymi parki, lasy, klomby, obiekty sportowe, trawniki, podmiejskie zadrzewienia i tym podobne. Zieleń miejska stanowi jeden z bardzo istotnych elementów urbanistycznej kompozycji. Pełni dwojaką funkcję. Przede wszystkim spełnia czysto dekoracyjną rolę. Ponadto pozwala na podtrzymanie bioróżnorodności – w tym sensie, że stanowi ostoję dla wielu gatunków flory oraz fauny. Warto wiedzieć, iż zieleń miejska jest pod ochroną. Tereny pod nią przeznaczone przewiduje się zawsze w planach zagospodarowania przestrzennego. Przy ich planowaniu bierze się pod uwagę wiele aspektów.

Ogród jordanowski jest bardzo charakterystycznym rodzajem miejskiej przestrzeni zielonej. Organizowany jest w znakomitej większości przypadków w miastach z myślą głównie o dzieciach oraz o młodzieży. Historia tego rodzaju miejsc sięga lat osiemdziesiątych dziewiętnastego stulecia. Zostały one zapoczątkowane przez Henryka Jordana – od jego zresztą nazwiska wzięła się również ich nazwa. Pierwsze tego rodzaju miejsce powstało w Krakowie – co ciekawsze, istnieje ono tam do dnia dzisiejszego. Zajmuje powierzchnię wynoszącą niespełna dwadzieścia dwa hektary. Koncepcja Henryka Jordana w błyskawicznym tempie zyskała sobie popularność i podobne ogrody zaczęły powstawać w wielu innych miejscach. Współczesne ogrody jordanowskie ze swoimi prototypami zbyt wiele wspólnego raczej nie mają. Nie mniej jednak mają do spełnienia te same zadanie, a mianowicie takie, aby sprzyjać aktywnemu wypoczynkowi dzieci oraz młodzieży, wyrażając tym samym troskę o ich właściwy rozwój oraz o bardzo dobrą kondycję fizyczną.

Przy okazji poruszania tematyki związanej z architekturą krajobrazu bardzo często pada takie określenie jak mała architektura. Określana jest ona również mianem obiektów małej architektury. Składają się na nią nieduże obiekty budowlane. Wznosi się je w jednym celu – a mianowicie takim, żeby zagospodarować działkę. Chodzi w tym miejscu o bardzo różne tereny, takie jak dla przykładu parki, osiedla, ogrody, zakłady pracy i tym podobne. Generalnie rzecz biorąc, obiekty takie podzielić można na trzy kategorie. Pierwszą spośród nich stanowią obiekty związane z kultem religijnym. Są to zatem kapliczki, krzyże i tym podobne. Kategoria druga to z kolei obiekty wykorzystywane w architekturze ogrodowej. W tej grupie umieścić zatem można między innymi figury ogrodowe, altany, ogrodowe fontanny etc. I wreszcie kategorię trzecią stanowią obiekty użytkowe, które wykorzystywane są na co dzień prze różnych użytkowników. Tutaj kwalifikują się ławki, piaskownice, huśtawki, ogrodzenia, śmietniki i tak dalej.

Trejaż to zagadnienie wiążące się z architekturą krajobrazu. Rozumieć pod tym pojęciem należy pewien rodzaj ogrodowej budowli. Składa się ona ze słupków ułożonych w szereg. Są one ze sobą połączone za pomocą belki, która jest ułożona w poziomy sposób. Niekiedy na tych belkach umieszcza się grube, niezbyt długie poprzeczki. Trejaże wznosi się w ogrodach w bardzo konkretnym celu. Ich zadaniem jest bowiem podtrzymywanie roślin – chodzi tutaj w przeważającej większości przypadków o pnące rośliny. Trejaże charakteryzują się bardzo lekką konstrukcją. Zazwyczaj wykonuje się je z drewna, chociaż spotykane są i takie zrobione z bambusa albo z metalu. Tych ostatnich raczej się nie poleca – z bardzo prostego powodu. Pod wpływem słońca nagrzewają się bowiem zbyt bardzo, co w konsekwencji może okazać się szkodliwe dla roślinności. Pod względem tak konstrukcji, jak i rozmiarów trejaże są zróżnicowane – wszystko zależy od tego, do podtrzymywania jakiej konkretnie konstrukcji mają być wykorzystywane.

Architektura krajobrazu jest jedną z rozlicznych dziedzin naukowych. Dotyczy ona tego, w jaki sposób organizuje się życiową przestrzeń otaczającą człowieka przy użyciu rozmaitych elementów architektonicznych, wodnych, roślinności i tym podobne. Wszystko to składa się na to, jak owe otoczenie wygląda. Oczywiście, koniecznie trzeba brać w tym miejscu pod uwagę szereg rozmaitych aspektów takich jak między innymi geograficzne ukształtowanie powierzchni, klimat, rodzaj podłoża, tradycja i kultura danego regionu i tym podobne. Nie wolno przy tej okazji zapominać również o tym, jakie w tym zakresie jest zapotrzebowanie ze strony społeczeństwa. Architektura krajobrazu jest dyscypliną wiekową. Jej początki sięgają bowiem jeszcze starożytnych czasów. Już starożytni Egipcjanie czy mieszkańcy ówczesnego Dalekiego Wschodu nadawali swemu otoczeniu stosowną postać i formę. Dzisiejsza architektura krajobrazu to interdyscyplinarna dziedzina wymagająca niesamowicie wszechstronnej wiedzy oraz umiejętności.

Sztuka ziemi to jedno z rozlicznych pojęć związanych ściśle z architektura krajobrazu. Jest ona określana również mianem sztuki krajobrazu bądź z języka angielskiego land art. Tego rodzaju działania o artystycznym charakterze polegają na ingerowaniu w środowisko naturalne, a mówiąc precyzyjniej – w pejzaż. Przekształca się go albo w całości, albo częściowo. Zastosowanie przy tym znajdują naturalne procesy zachodzące w przyrodzie, takie jak dla przykładu erozja. Tego rodzaju tendencje zadebiutowały w sztuce stosunkowo niedawno, bo raptem w latach sześćdziesiątych minionego stulecia – takowa wystawa pojawiła się u ich schyłku w jednej z nowojorskich galerii. O ile na początku działania tego rodzaju miały typowo artystyczny charakter, o tyle później zaczęły także przenikać i do użytkowej sztuki. Takie rozwiązania znaleźć zatem coraz częściej można było na przykład w miejskiej przestrzeni zielonej. Z naszych polskich artystów zajmujących się tą sztuką wspomnieć można chociażby Jarosława Koziarę.

Ogrodzenie to jeden z elementów architektonicznych wchodzących w skład tak zwanej małej architektury. Może ono mieć zróżnicowaną postać, a zatem między innymi żywopłotu, muru, płotu i tym podobne. W taki właśnie sposób określony obszar chroni się przed dostępem osób nieuprawnionych do tego. Prawidłowo postawione ogrodzenie powinno spełniać kilka podstawowych warunków. Przede wszystkim musi być ono bezpieczne – zarówno dla ludzi, jak też i dla zwierząt. Poza tym na wysokościach niższych aniżeli sto osiemdziesiąt centymetrów nie można na ogrodzeniach umieszczać stwarzających zagrożenie elementów takich jak dla przykładu szkło, drut kolczasty etc. Istnieją również wytyczne odnośnie szerokości bram oraz furtek. Do tego dochodzą jeszcze aspekty związane z ochroną przeciwpożarową, które również należy mieć koniecznie na uwadze. Ponadto furtki oraz bramy powinny być tak skonstruowane i ustawione, by osoby niepełnosprawne nie miały żadnych problemów z korzystaniem z nich, co w praktyce różnie wygląda.

Pomniki są zaliczane do elementów małej architektury. Są to dzieła o charakterze rzeźbiarskim albo rzeźbiarsko-architektonicznym. Wznosi się je w ściśle określonym celu, a mianowicie takim, ażeby upamiętnić jakieś ważne wydarzenie albo osobę. Pomniki mogą się pomiędzy sobą różnic formami, nie mniej jednak w znakomitej większości przypadków posiadają one postać rzeźb (bądź całego ich zespołu), które zostały umieszczone na cokole. Generalnie rzecz biorąc, w naszym rodzimym języku słowo „pomnik” nie posiada jednoznacznego znaczenia. Często na przykład mówiąc o pomnikach ma się na myśli nagrobki. Wracając zaś do pomników w formie opisanej powyżej, to ludzie wznosili je już w czasach starożytnych – mogą one zatem poszczycić się bardzo długimi tradycjami. W zależności od epoki nieco odmiennie pojmowano to, czym dokładnie jest pomnik, nie mniej jednak bardzo często odwoływano się do wzorców klasycznych (klasycznych czyli takich, które narodziły się w starożytności, a przede wszystkim w Grecji).

Oczko wodne to jeden z wodnych elementów architektury krajobrazu. Zdecydowanie najczęściej oczka wodne spotykane są w ogrodach – nie tylko w tych prywatnych, ale też dla przykładu w botanicznych, zoologicznych i tym podobne. Jest to element niesamowicie dekoracyjny – pod warunkiem jednak, że zostanie dobrze wkomponowany w otoczenie. Pamiętać tutaj także trzeba o kilku zasadach. Dla przykładu oczka wodne nie powinny być lokalizowane w bliskim sąsiedztwie drzew, ponieważ ich rozrastające się korzenie mogą zbiornik uszkodzić, a przy okazji dojdzie jeszcze obowiązek bardzo częstego oczyszczania oczka ze spadających do wody liści. Oczka wodne budować można na trzy sposoby. Zastosowanie zatem znajdują w nich zbiorniki betonowe, plastikowe oraz folia. Z praktycznego punku widzenia najlepsze są te plastikowe – są najbardziej szczelne spośród wszystkich, nadają się też do wielokrotnego użytku. Przy organizowaniu oczek wodnych wykorzystuje się wiele przeznaczonych do tego gatunków roślinności i ryb.