Architektura krajobrazu jest jedną z rozlicznych dziedzin naukowych. Dotyczy ona tego, w jaki sposób organizuje się życiową przestrzeń otaczającą człowieka przy użyciu rozmaitych elementów architektonicznych, wodnych, roślinności i tym podobne. Wszystko to składa się na to, jak owe otoczenie wygląda. Oczywiście, koniecznie trzeba brać w tym miejscu pod uwagę szereg rozmaitych aspektów takich jak między innymi geograficzne ukształtowanie powierzchni, klimat, rodzaj podłoża, tradycja i kultura danego regionu i tym podobne. Nie wolno przy tej okazji zapominać również o tym, jakie w tym zakresie jest zapotrzebowanie ze strony społeczeństwa. Architektura krajobrazu jest dyscypliną wiekową. Jej początki sięgają bowiem jeszcze starożytnych czasów. Już starożytni Egipcjanie czy mieszkańcy ówczesnego Dalekiego Wschodu nadawali swemu otoczeniu stosowną postać i formę. Dzisiejsza architektura krajobrazu to interdyscyplinarna dziedzina wymagająca niesamowicie wszechstronnej wiedzy oraz umiejętności.

Sztuka ziemi to jedno z rozlicznych pojęć związanych ściśle z architektura krajobrazu. Jest ona określana również mianem sztuki krajobrazu bądź z języka angielskiego land art. Tego rodzaju działania o artystycznym charakterze polegają na ingerowaniu w środowisko naturalne, a mówiąc precyzyjniej – w pejzaż. Przekształca się go albo w całości, albo częściowo. Zastosowanie przy tym znajdują naturalne procesy zachodzące w przyrodzie, takie jak dla przykładu erozja. Tego rodzaju tendencje zadebiutowały w sztuce stosunkowo niedawno, bo raptem w latach sześćdziesiątych minionego stulecia – takowa wystawa pojawiła się u ich schyłku w jednej z nowojorskich galerii. O ile na początku działania tego rodzaju miały typowo artystyczny charakter, o tyle później zaczęły także przenikać i do użytkowej sztuki. Takie rozwiązania znaleźć zatem coraz częściej można było na przykład w miejskiej przestrzeni zielonej. Z naszych polskich artystów zajmujących się tą sztuką wspomnieć można chociażby Jarosława Koziarę.