Kopenhaga jest miastem, w którym obiektów zabytkowych nie brakuje. Do tego grona zaliczany jest także Kościół Fryderyka stanowiący jednocześnie bardzo dobry przykład architektury barokowej. Określany jest on również mianem Kościoła Marmurowego. Zaczęto go budować w pierwszej połowie osiemnastego stulecia. Jego wybudowanie miało bardzo ścisły związek z obchodami rocznicy trzystu lat panowania dynastii Oldenburgów. Kamień węgielny został wmurowany osobiście przez samego Fryderyka V. Nazwa Kościół Marmurowy wzięła się stąd, iż przez bardzo wiele lat do budowy tej świątyni używany był marmur norweski. Z uwagi na niesamowicie wysokie koszta tej inwestycji, przerwano ją po kilkudziesięciu latach, aby ponownie wznowić ją dopiero sto lat później. Ostatecznie budowa dokończona została w latach dziewięćdziesiątych dziewiętnastego wieku. Przy tej okazji wzorowano się na znajdującej się w Rzymie na Watykanie bazylice świętego Piotra. Kopuła kościoła jest największa ze wszystkich świątyń skandynawskich.

Kościół Trynitarzy znajdujący się na Starym Mieście w Bratysławie to jeszcze jeden przykład architektury barokowej. Został on wybudowany w pierwszej połowie osiemnastego stulecia w miejsce kościoła świętego Michała, który stał tutaj wcześniej. Budowa zajęła łącznie dziesięć lat, nie mniej jednak prace nad wykończeniem wnętrz trwały do początków stulecia dziewiętnastego. Na szczególną uwagę, jeżeli chodzi o dekorację wnętrz, zasługują w szczególności wspaniałe freski iluzjonistyczne – są one jednocześnie niesamowicie cennym zabytkiem. Znajdują się one na kopule oraz na sklepieniu prezbiterium. Obraz umieszczony w głównym ołtarzu pochodzi z polowy lat czterdziestych osiemnastego wieku. Kiedyś do świątyni przylegał budynek zakonny, jednakże wraz z końcem osiemnastego wieku zaczął systematycznie popadać w ruinę. W tutejszej Sali Wielkiej koncert dawały takie sławy jak choćby Franciszek Liszt. W roku, gdy wybuchła druga wojna światowa zorganizowana tutaj została siedziba parlamentu słowackiego.

Kościół świętego Mikołaja w Pradze to jeden z bardziej znanych przykładów barokowej architektury. Znajduje się on na Rynku Małostrańskim. Jest bardzo chętnie odwiedzany przez turystów. Pierwszym kościołem pod wezwaniem świętego Mikołaja, jaki w tym miejscu powstał była trzynastowieczna świątynia. Był on wybudowany w gotyckim stylu i istniał bardzo długo, a mianowicie do lat trzydziestych osiemnastego stulecia. Wtedy właśnie w jego miejsce zdecydowano się postawić nową świątynię. Jej kopuła jest doskonale widoczna z bardzo nawet dużych odległości – nie ma się co temu dziwić, albowiem jej średnica wynosi aż siedemnaście metrów. Ostatecznie prace przy budowie nowego obiektu sakralnego zakończone zostały w połowie lat pięćdziesiątych osiemnastego stulecia. Wewnątrz kościoła do dnia dzisiejszego znajdują się wspaniałe, osiemnastowieczne organy, na których grał sam Wolfgang Amadeusz Mozart. Ponieważ w kościele tym jest znakomita akustyka, bardzo często organizuje się w nim koncerty muzyki poważnej.

Bazylika na Świętej Górze to zabytkowy klasztor zlokalizowany w odległości mniej więcej półtora kilometra od Gostynina. Obiekt ten wybudowany został w stylu barokowym. Inspirację natomiast stanowiła wenecka bazylika Santa Maria della Salute. Obiekt ten został wybudowany w drugiej połowie siedemnastego stulecia. Jego budowa zajęła łącznie dwadzieścia trzy lata. Wcześniej w tym miejscu stały inne świątynie, w znakomitej większości przypadków drewniane. Stosowny projekt sporządził Baldassare Longhena – architekt rodem ze słonecznej Italii, ten sam, który zaprojektował powyżej wspomniany kościół w Wenecji. Już po konsekracji świątyni, która miała miejsce u schyłku siedemnastego stulecia, prace budowlane kontynuowane były w dalszym ciągu. Obiekt rozbudowywano i pracowano także nad wystrojem wnętrz. Przed trzydziestoma ośmioma laty świątynia ta została podniesiona do rangi bazyliki mniejszej – stało się to za pontyfikatu Pawła VI. Na cały kompleks składa się kościół i przylegający doń klasztor.

Czerna jest to wieś zlokalizowana w województwie małopolskim. Słynie ona przede wszystkim z tego, że znajduje się tam zabytkowy klasztor należący do katolickiego zakonu karmelitów bosych. Obiekt ten powstał w siedemnastym stuleciu. Pod koniec lat dwudziestych tegoż właśnie wieku ufundowała go Agnieszka z Tęczyńskich Firlejowa. Była ona ówczesną wojewodziną krakowską. Kościół przyklasztorny konsekrowany został natomiast w latach czterdziestych. Aż do pierwszych lat dziewiętnastego stulecia świątynia ta miała charakter pustelni, zaś wiernym wstęp do niej był surowo zabroniony. Jest to świątynia pod wezwaniem świętego Eliasza. Cały kompleks klasztorny natomiast został wzniesiony na planie kwadratu, którego każdy bok liczy na długość siedemdziesiąt metrów. Wspomniany powyżej kościół stanowi centralny obiekt całego tego zespołu. Na uwagę zasługuje również studnia znajdująca się na podwórku przy klasztorze. Pochodzi ona z pierwszej połowy siedemnastego stulecia. Wykuto ją wówczas w litej skale.

Lwów jest miastem obfitującym we wspaniałe zabytki. Jednym spośród tych najbardziej znanych ii okazałych jest kościół ojców dominikanów pod wezwaniem Bożego Ciała. To również znakomity przykład barokowej architektury. Szukać go należy na lwowskiej starówce. Pochodzi on z drugiej połowy osiemnastego stulecia, chociaż w tym miejscu stała wcześniej inna świątynia. Budowę sfinansował Józef Potocki. Kto był autorem projektu, tego niestety do dnia dzisiejszego nie wiadomo – o architekcie tym wiadomo jedynie tyle, że pochodził z Francji. Wykończeniowe prace trwały aż do schyłku osiemnastego stulecia. Dzwonnicę, która można dzisiaj podziwiać, wybudowano tutaj w wieku dziewiętnastym. Przy budowie wzorowano się na wiedeńskim kościele pod wezwaniem świętego Karola Boromeusza. Wnętrze tej świątyni jest bardzo bogato udekorowane. Szczególnie uwagę przykuwają trzy bardzo okazałe nagrobki, jakie się tutaj pojawiły w wieku dziewiętnastym. Samo otoczenie świątyni także robi bardzo duże, pozytywne wrażenie.

Fulnek jest miastem położonym w Czechach. Znajdujący się tam parafialny kościół Trójcy Przenajświętszej stanowi bardzo dobry przykład barokowej architektury. Jest to wizytówka wspomnianej powyżej miejscowości – wraz ze znajdującym się tutaj zamkiem są najbardziej znanymi obiektami zabytkowymi. Początki tej świątyni sięgają jeszcze osiemnastego stulecia. Wcześniej stał tutaj inny kościół – pochodził on z trzynastego wieku. Wybudowanie tej świątyni miało bardzo silny związek z kultem Matki Bożej Nieustającej Pomocy, jaki w tamtych czasach się na tych terenach rozwijał. W jego centrum znajdował się obraz, o którym mówiono, że jest cudowny. Jak głoszą legendy, przedstawiona na nim Matka Boska płakała, natomiast po nabożeństwach niejedna chora osoba została uzdrowiona. Projekt tej świątyni sporządzony został przez architekta nazwiskiem Nikolaus Thalherr. Natomiast freski zdobiące sufit były dziełem niejakiego Józefa Ignacego Sadlera. Wnętrze jest ogólnie rzecz biorąc bardzo bogato udekorowane.