Bazylika La Merce znajdująca się w Hiszpanii w Barcelonie to jeden z rozlicznych przykładów architektury barokowej. Obiekt ten pochodzi z drugiej połowy osiemnastego stulecia. Jego wybudowanie zajęło dziesięć lat. Jego patronką jest Maryja, które jednocześnie jest patronką Barcelony. Początkowo przy tej świątyni znajdowała się siedziba klasztoru mercedarianów, który jednak w połowie lat trzydziestych dziewiętnastego wieku został zlikwidowany. Wówczas poklasztorne budynki zaadoptowano na potrzeby szkoły, a w następnej kolejności na wojskowe cele – i takie też one spełniają również i dzisiaj. Znajdująca się nad prezbiterium kopuła została wybudowana w latach osiemdziesiątych wieku dziewiętnastego, kiedy to świątynię poddano generalnemu remontowi. Wewnątrz bazyliki podziwiać można wizerunek Matki Boskiej Łaskawej, który – nawiasem mówiąc – jest otoczony tutaj kultem. Ogólnie rzecz biorąc, wnętrza kościoła zostały urządzone z charakterystycznym dla barokowej architektury przepychem i wystawnością.

Katedra Świętej Trójcy znajdująca się w Dreźnie to jeden z bardziej znanych przykładów architektury barokowej. Określana jest również bardzo często mianem Kościoła Dworskiego. Zaliczana jest do największych spośród wszystkich nowożytnych budowli o charakterze sakralnym, jakie powstały w Saksonii. Obiekt ten wybudowany został w pierwszej połowie osiemnastego stulecia – budowa ta zajęła dwanaście lat. Stało się to z polecenia Augusta III Sasa. Konsekracja tej świątyni była bardzo uroczysta. Pod koniec drugiej wojny światowej obiekt został zniszczony – był to skutek lotniczego nalotu, dach runął wówczas do wnętrza kościoła. Odbudowa zajęła niemalże dwadzieścia lat. Dekoracja wnętrza świątyni jest bardzo bogata. W szczególności największą uwagę przykuwają wspaniałe rzeźby z siedemdziesięcioma ośmioma rzeźbami o monumentach rozmiarach, a przedstawiającymi świętych. Na kościelnej wieży znajduje się pięć dzwonów, spośród których najcięższy osiąga ciężar przeszło czterech ton i ośmiuset kilogramów.

Znajdująca się w Kijowie cerkiew świętego Andrzeja to jeszcze jeden znakomity przykład architektury barokowej. Powstała ona w osiemnastym stuleciu, a jej wybudowanie zajęło w sumie dziewięć lat. Obiekt wzniesiono na polecenie rosyjskiej carycy Elżbiety. Stosowny projekt sporządził Francesco Bartolomeo Rastrelli – rosyjski architekt mogący poszczycić się włoskimi korzeniami. Wcześniej w tym miejscu stała inna cerkiew. Powstanie świątyni miało ścisły związek z legendą o świętym Andrzeju, który zatrzymał się właśnie tutaj i wskazał dokładnie na to miejsce mówiąc, że powstanie tutaj nie tylko obiekt sakralny, ale w ogóle i całe miasto. Podobno miało to miejsce w czasie jego podróży w roku czterdziestym naszej ery. Na wysokość cerkiew ta liczy sobie czterdzieści sześć metrów. Jej długość z kolei wynosi trzydzieści metrów, natomiast szerokość – dwadzieścia trzy metry. Wybudowana została ona na planie krzyża. Wnętrze jest bardzo bogato zdobione – na szczególną uwagę zasługują przede wszystkim ikony.