Kopenhaga jest miastem, w którym obiektów zabytkowych nie brakuje. Do tego grona zaliczany jest także Kościół Fryderyka stanowiący jednocześnie bardzo dobry przykład architektury barokowej. Określany jest on również mianem Kościoła Marmurowego. Zaczęto go budować w pierwszej połowie osiemnastego stulecia. Jego wybudowanie miało bardzo ścisły związek z obchodami rocznicy trzystu lat panowania dynastii Oldenburgów. Kamień węgielny został wmurowany osobiście przez samego Fryderyka V. Nazwa Kościół Marmurowy wzięła się stąd, iż przez bardzo wiele lat do budowy tej świątyni używany był marmur norweski. Z uwagi na niesamowicie wysokie koszta tej inwestycji, przerwano ją po kilkudziesięciu latach, aby ponownie wznowić ją dopiero sto lat później. Ostatecznie budowa dokończona została w latach dziewięćdziesiątych dziewiętnastego wieku. Przy tej okazji wzorowano się na znajdującej się w Rzymie na Watykanie bazylice świętego Piotra. Kopuła kościoła jest największa ze wszystkich świątyń skandynawskich.

Kościół Trynitarzy znajdujący się na Starym Mieście w Bratysławie to jeszcze jeden przykład architektury barokowej. Został on wybudowany w pierwszej połowie osiemnastego stulecia w miejsce kościoła świętego Michała, który stał tutaj wcześniej. Budowa zajęła łącznie dziesięć lat, nie mniej jednak prace nad wykończeniem wnętrz trwały do początków stulecia dziewiętnastego. Na szczególną uwagę, jeżeli chodzi o dekorację wnętrz, zasługują w szczególności wspaniałe freski iluzjonistyczne – są one jednocześnie niesamowicie cennym zabytkiem. Znajdują się one na kopule oraz na sklepieniu prezbiterium. Obraz umieszczony w głównym ołtarzu pochodzi z polowy lat czterdziestych osiemnastego wieku. Kiedyś do świątyni przylegał budynek zakonny, jednakże wraz z końcem osiemnastego wieku zaczął systematycznie popadać w ruinę. W tutejszej Sali Wielkiej koncert dawały takie sławy jak choćby Franciszek Liszt. W roku, gdy wybuchła druga wojna światowa zorganizowana tutaj została siedziba parlamentu słowackiego.

Kościół świętego Mikołaja w Pradze to jeden z bardziej znanych przykładów barokowej architektury. Znajduje się on na Rynku Małostrańskim. Jest bardzo chętnie odwiedzany przez turystów. Pierwszym kościołem pod wezwaniem świętego Mikołaja, jaki w tym miejscu powstał była trzynastowieczna świątynia. Był on wybudowany w gotyckim stylu i istniał bardzo długo, a mianowicie do lat trzydziestych osiemnastego stulecia. Wtedy właśnie w jego miejsce zdecydowano się postawić nową świątynię. Jej kopuła jest doskonale widoczna z bardzo nawet dużych odległości – nie ma się co temu dziwić, albowiem jej średnica wynosi aż siedemnaście metrów. Ostatecznie prace przy budowie nowego obiektu sakralnego zakończone zostały w połowie lat pięćdziesiątych osiemnastego stulecia. Wewnątrz kościoła do dnia dzisiejszego znajdują się wspaniałe, osiemnastowieczne organy, na których grał sam Wolfgang Amadeusz Mozart. Ponieważ w kościele tym jest znakomita akustyka, bardzo często organizuje się w nim koncerty muzyki poważnej.

Pałac Moritzburg znajduje się w niemieckiej miejscowości o takiej samej nazwie – położone jest ono w pobliżu Drezna. To wspaniały zabytek barokowej architektury. Jest zamkiem na wodzie – jednym z bardzo nielicznych tego rodzaju obiektów, jakie w ogóle znajdują się na terenie Niemiec. Powstał on w latach czterdziestych szesnastego stulecia. Początkowo pełnił funkcję pałacu myśliwskiego. W drugiej Polowie siedemnastego stulecia pojawiła się tutaj kaplica. W pierwszej połowie osiemnastego wieku podjęto się przebudowy tego obiektu – stało się to na polecenie Augusta II Mocnego. To właśnie wtedy pałacowi został nadany barokowy charakter. Zmieniła się i jego funkcja – zaczął wówczas pełnić rolę wypoczynkowej rezydencji. W tamtym czasie powstał park. Budowa w nowej już formie zakończona została w latach siedemdziesiątych osiemnastego wieku. W parku znajduje się bażanciarnia – pawilon ten został poddany przed dwoma laty generalnemu remontowi. Pałac Moritzburg jest chętnie odwiedzany przez turystów.

W Poczdamie znajduje się bardzo wiele zabytkowych obiektów, które warto jest zobaczyć. Jednym spośród nich jest pałacach Sacrow – jego nazwa wzięła się stąd, że znajduje się on w dzielnicy miasta określanej takim właśnie mianem. Od dziewiętnastu lat obiekt ten figuruje na liście dziedzictwa światowego UNESCO. Historia tej okazałej posiadłości sięga jeszcze stulecia czternastego, nie mniej jednak obiekt w takiej formie, w jakiej znany jest obecnie powstał tutaj w drugiej połowie osiemnastego stulecia. Przez kolejne lata zmieniali się właściciele tych dóbr. Wraz z początkiem lat czterdziestych wieku dziewiętnastego zakupił je pruski władca Fryderyk Wilhelm IV. Z jego właśnie polecenia wybudowany tu został wówczas kościół. Miał on bardzo dalekosiężne plany, odnośnie przebudowy tego obiektu, ale ich realizacja nigdy nie doszła do skutku. Aktualnie pałac ten użytkowany jest przez stowarzyszenie Verein Ars Sacrow – taki stan rzeczy ma miejsce od sześciu lat. Pałac nie jest dostępny dla turystów.

Znajdująca się w Lubinie Baszta Głogowska to jeden z rozlicznych przykładów obronnych niegdyś wież, jakie znajdują się na terenie naszego kraju. Obiekt ten wybudowany został w połowie czternastego stulecia. Został mu nadany styl gotycki. W stuleciach siedemnastym oraz osiemnastym w pomieszczeniach tego obiektu mieściło się więzienie – dzięki temu właśnie wieża nie został rozebrana. Na początku dwudziestego wieku zorganizowane w jej wnętrzu zostało muzeum, które przetrwało w sumie do zakończenia drugiej wojny światowej. Ogólnie podczas działań wojennych budowla ucierpiała. Odbudowy podjęto się jednak dopiero w latach pięćdziesiątych. Po tym remoncie działający w Lubinie oddział Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego urządził tutaj schronisko. Aktualnie w wieży tej swoje siedziby ma wiele organizacji, takich jak dla przykładu Towarzystwo Miłośników Ziemi Lubińskiej, Lubiński Klub Wysokogórski i Stowarzyszenie Twórców Kultury. Obiekt jest aktualnie w bardzo dobrym stanie technicznym.

Baszta Panieńska jest zabytkowym obiektem znajdującym się na terenie Szczecina. Określana jest ona również mianem Baszty Siedmiu Płaszczy. Zlokalizowana jest tuż u podnóży Zamku Książąt Pomorskich. Uznawana jest obecnie za jeden z najbardziej rozpoznawalnych i najważniejszych symboli miasta. W czasach średniowiecznych stanowiła ona bardzo istotny element obronnej fortyfikacji miejskiej, które w tamtych czasach obecne były we wszystkich miastach. Obiekt został wybudowany w drugiej połowie piętnastego stulecia. Nadano mu bardzo modny wówczas styl gotycki. W całej swojej historii doczekał się niejednej przebudowy, spośród których ta najważniejsza miała miejsce w drugiej połowie wieku dziewiętnastego. Podczas drugiej wojny światowej budowla ta uległa zniszczeniu. Jej odbudowa zajęła trzy lata, a miała miejsce w latach sześćdziesiątych minionego stulecia. Na jej temat krąży bardzo wiele legend oraz opowieści. Obecnie swoją siedzibę w tejże wieży posiada jedno z lokalnych biur nieruchomości.

Wieża w Chełmie-Bieławinie jest zabytkowym obiektem położonym na terenie miasta Chełm w województwie lubelskim. W krajowym rejestrze zabytków ta niegdyś obronna wieża figuruje od czterdziestu dwóch lat. Do czasów współczesnych nie przetrwała jednakże w swojej oryginalnej postaci – zachowały się z niej tylko pozostałości po fundamentach, które oczywiście w odpowiedni sposób zostały zabezpieczone. O samej wieży wiadomo natomiast to, że posiadała ona formę czworoboku. Materiałem użytym do jej wybudowania były wapienne kamienie, układano je na wapiennej zaprawie, a odznaczały się one bardzo nieregularnymi, niejednolitymi kształtami. Jeszcze przed drugą wojną światową w miejscu tym znajdowały się poszczególne części ścian tego obiektu, aczkolwiek w czasie działań wojennych zostały one zburzone. Zabezpieczaniem ruin zajęto się dość późno, albowiem dopiero w latach dziewięćdziesiątych minionego stulecia. Nadbudowano je z gruzu, jaki tutaj pozostał. Na terenach tych prowadzi się prace archeologiczne.

Znajdująca się w Gdańsku Wieża Więzienna stanowiła swego czasu jeden z elementów obronnych murów miasta. Jej fundamenty powstały na początku czternastego stulecia. Następnie, w przeciągu wielu lat, powstały kolejne nadbudowy. Ostanie spośród nich miały miejsce w pierwszej ćwierci wieku piętnastego. W latach siedemdziesiątych szesnastego wieku wybuchł tutaj pożar, podczas którego spłonął dach. Niespełna dwadzieścia lat później podjęto się przebudowy tej wieży – zwieńczona wówczas została hełmem wzniesionym w barokowym stylu. Na początku siedemnastego stulecia wieża przestała mieć jakiekolwiek znaczenie o charakterze fortyfikacyjnym. Właśnie wtedy jej pomieszczenia zaadoptowane zostały na cele więzienne. Na elewacji od strony wschodniej umieszczony został pręgierz – wykonano w tym miejscu niejeden wyrok śmierci. Aktualnie wieża ta podlega Muzeum Historycznemu Miasta Gdańska, dzięki wysiłkom którego obiekt odbudowano z dość poważnych zniszczeń, jakich doznał w czasie drugiej wojny światowej.

Bazylika La Merce znajdująca się w Hiszpanii w Barcelonie to jeden z rozlicznych przykładów architektury barokowej. Obiekt ten pochodzi z drugiej połowy osiemnastego stulecia. Jego wybudowanie zajęło dziesięć lat. Jego patronką jest Maryja, które jednocześnie jest patronką Barcelony. Początkowo przy tej świątyni znajdowała się siedziba klasztoru mercedarianów, który jednak w połowie lat trzydziestych dziewiętnastego wieku został zlikwidowany. Wówczas poklasztorne budynki zaadoptowano na potrzeby szkoły, a w następnej kolejności na wojskowe cele – i takie też one spełniają również i dzisiaj. Znajdująca się nad prezbiterium kopuła została wybudowana w latach osiemdziesiątych wieku dziewiętnastego, kiedy to świątynię poddano generalnemu remontowi. Wewnątrz bazyliki podziwiać można wizerunek Matki Boskiej Łaskawej, który – nawiasem mówiąc – jest otoczony tutaj kultem. Ogólnie rzecz biorąc, wnętrza kościoła zostały urządzone z charakterystycznym dla barokowej architektury przepychem i wystawnością.

Katedra Świętej Trójcy znajdująca się w Dreźnie to jeden z bardziej znanych przykładów architektury barokowej. Określana jest również bardzo często mianem Kościoła Dworskiego. Zaliczana jest do największych spośród wszystkich nowożytnych budowli o charakterze sakralnym, jakie powstały w Saksonii. Obiekt ten wybudowany został w pierwszej połowie osiemnastego stulecia – budowa ta zajęła dwanaście lat. Stało się to z polecenia Augusta III Sasa. Konsekracja tej świątyni była bardzo uroczysta. Pod koniec drugiej wojny światowej obiekt został zniszczony – był to skutek lotniczego nalotu, dach runął wówczas do wnętrza kościoła. Odbudowa zajęła niemalże dwadzieścia lat. Dekoracja wnętrza świątyni jest bardzo bogata. W szczególności największą uwagę przykuwają wspaniałe rzeźby z siedemdziesięcioma ośmioma rzeźbami o monumentach rozmiarach, a przedstawiającymi świętych. Na kościelnej wieży znajduje się pięć dzwonów, spośród których najcięższy osiąga ciężar przeszło czterech ton i ośmiuset kilogramów.

Znajdująca się w Kijowie cerkiew świętego Andrzeja to jeszcze jeden znakomity przykład architektury barokowej. Powstała ona w osiemnastym stuleciu, a jej wybudowanie zajęło w sumie dziewięć lat. Obiekt wzniesiono na polecenie rosyjskiej carycy Elżbiety. Stosowny projekt sporządził Francesco Bartolomeo Rastrelli – rosyjski architekt mogący poszczycić się włoskimi korzeniami. Wcześniej w tym miejscu stała inna cerkiew. Powstanie świątyni miało ścisły związek z legendą o świętym Andrzeju, który zatrzymał się właśnie tutaj i wskazał dokładnie na to miejsce mówiąc, że powstanie tutaj nie tylko obiekt sakralny, ale w ogóle i całe miasto. Podobno miało to miejsce w czasie jego podróży w roku czterdziestym naszej ery. Na wysokość cerkiew ta liczy sobie czterdzieści sześć metrów. Jej długość z kolei wynosi trzydzieści metrów, natomiast szerokość – dwadzieścia trzy metry. Wybudowana została ona na planie krzyża. Wnętrze jest bardzo bogato zdobione – na szczególną uwagę zasługują przede wszystkim ikony.