Drogowymi budowlami są również drogi kołowe. Jak sama ich nazwa sugeruje, przeznaczone są one dla pojazdów kołowych. Tego rodzaju droga w znakomitej większości przypadków posiada utwardzoną nawierzchnię, wykonuje się ją między innymi z asfaltu albo betonu. Najczęściej takie utwardzenie składa się z paru warstw, nie mniej jednak czasami utwardza się jedynie gruntową powierzchnię. Droga kołowa składa się z dwóch podstawowych elementów. Jednym spośród nich jest jezdnia, drugim natomiast – znajdujące się po jej bokach chodniki przeznaczone dla pieszych. Drogi kołowe zawsze są znakowe w odpowiedni sposób. Oczywiście, ich budowanie wiąże się z przestrzeganiem określonych norm oraz przepisów. Historia dróg kołowych jest bardzo długa i sięga jeszcze czasów starożytnych. Pierwsze znane ludzkości drogi były zasługą Sumerów, aczkolwiek w starożytności ze zdecydowanie najlepszych dróg słynęli Rzymianie – niektóre spośród nich przetrwały zresztą do dnia dzisiejszego i to do tego w całkiem niezłym stanie.

Drogi rowerowe także zaliczane są do grupy drogowych budowli. Potocznie określa się je mianem ścieżek rowerowych. Jak sama ich nazwa wskazuje, przeznaczone są dla rowerzystów. Mogą być albo samodzielnymi drogami, albo częściami innych dróg. Obowiązkowo posiadać muszą odpowiednie oznakowanie. Przy tej okazji zaznaczyć należy, że droga rowerowa nie jest tym samym co turystyczna trasa rowerowa, chociaż bardzo często pojęcia te są utożsamiane. Turystyczny szlak rowerowy jest czymś zupełnie innym. W naszym kraju ilość oraz jakość ścieżek rowerowych pozostawiają bardzo wiele do życzenia. W porównaniu z wieloma krajami zachodnimi siec ta jest u nas rozwinięta bardzo słabo, w niskim stopniu. Chociaż w większości miast polskich obowiązek budowania dróg dla rowerzystów został wprowadzony (dla przykładu przy okazji wykonywania remontu jakiejś drogi), to jednak w większości przypadków przepis ten pozostaje tylko na papierze i nie wprowadza się go w życie,. Rowerowe drogi są u nas wciąż mało popularne.

Bariera energochłonna to jeden z rodzajów drogowych budowli. Spełnia ona funkcje ochronną, z tego też powodu bardzo często określana jest mianem bariery przeciwwypadkowej. Tego rodzaju budowle ustawia się na drogach posiadających przeciwległe kierunki jazdy – mogą to być dla przykładu autostrady. Z barierami energochłonnymi spotkać się można również na mostach oraz na drogach w górach. Budowle te odznaczają się charakterystyczną konstrukcją. Polega ona na tym, że jeśli samochód w barierę uderzy, to odbija się od niej i „powraca” znów na drogę. Nie zawsze się to jednak udaje i bariery zostają złamane przez samochód, a wówczas dochodzi do tragedii. Przyczyną tego jest niewłaściwa i zbyt słaba konstrukcja takiej budowli. Wyszczególnić można wiele typów przeciwwypadkowych barier. Nie mniej jednak każda spośród nich obowiązkowo musi spełniać określone przepisami normy. Umieszczenie bariery na drodze zawsze jest poprzedzone przeprowadzeniem całego szeregu testów. Absolutnie nie istnieje tu dowolność.

Punkty poboru opłat należą do grupy budowli drogowych. Są to miejsca znajdujące się na autostradach. Są one odpowiednio wydzielone oraz oznakowane – tak, aby były bardzo dobrze widoczne. W miejscach tych pobiera się opłaty z tytułu przejazdu autostradą. Opłaty te nie są w każdym przypadku takie same. Różnicuje się je w zależności od tego, o jaki pojazd chodzi (inna taryfa obowiązuje dla przykładu ciężarówki, inna natomiast auta osobowe) i jaką odległość pojazd na danej autostradzie pokonał. W bardzo wielu miejscach pod uwagę brana jest również pora dnia. Punkty poboru opłat zdecydowanie najczęściej występują na autostradach, nie mniej jednak nie tylko tam. Ustawia się je zwykle również tam, gdzie drogi są w utrzymaniu wyjątkowo drogie, co powiązane jest głównie z takim, a nie innym ukształtowaniem powierzchni. W wielu zachodnich krajach punkty takowe ustawiane są również na prywatnych drogach. W naszym kraju punkty poboru opłat nie są jeszcze tak rozpowszechnione jak w innych państwach UE.

Poduszka berlińska to jedna z budowli drogowych, których celem jest zwiększenie bezpieczeństwa ruchu drogowego. W naszym kraju tego rodzaju zabezpieczenia znane są doskonale pod nazwą leżących albo śpiących policjantów. To specjalne progi spowalniające, dzięki którym kierowcy są zmuszani do ograniczania prędkości. Najczęściej spotkać można takie progi na osiedlach mieszkaniowych (zwłaszcza w pobliżu placów zabaw dla dzieci), a także przy szkołach oraz przedszkolach. Oczywiście, wcale nie musi to być regułą. Ponieważ mają odpowiednie parametry, bardzo często stosuje się je na miejskich drogach. Poduszki berlińskie nazwę zawdzięczają temu, iż pierwszy raz użyto ich właśnie w Berlinie. Tam na zdecydowanej większości ulic istnieje ograniczenie prędkości aż do trzydziestu kilometrów. Progi spowalniające nie zakłócają ruchu drogowego. Umieszczane są tak, aby rowerzyści nie mieli problemu z ich objechaniem. Autobusy także mogą po nich swobodnie przejeżdżać. Dostosowane są bardziej do osobowych aut.