Znajdująca się w Lubinie Baszta Głogowska to jeden z rozlicznych przykładów obronnych niegdyś wież, jakie znajdują się na terenie naszego kraju. Obiekt ten wybudowany został w połowie czternastego stulecia. Został mu nadany styl gotycki. W stuleciach siedemnastym oraz osiemnastym w pomieszczeniach tego obiektu mieściło się więzienie – dzięki temu właśnie wieża nie został rozebrana. Na początku dwudziestego wieku zorganizowane w jej wnętrzu zostało muzeum, które przetrwało w sumie do zakończenia drugiej wojny światowej. Ogólnie podczas działań wojennych budowla ucierpiała. Odbudowy podjęto się jednak dopiero w latach pięćdziesiątych. Po tym remoncie działający w Lubinie oddział Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego urządził tutaj schronisko. Aktualnie w wieży tej swoje siedziby ma wiele organizacji, takich jak dla przykładu Towarzystwo Miłośników Ziemi Lubińskiej, Lubiński Klub Wysokogórski i Stowarzyszenie Twórców Kultury. Obiekt jest aktualnie w bardzo dobrym stanie technicznym.

Baszta Panieńska jest zabytkowym obiektem znajdującym się na terenie Szczecina. Określana jest ona również mianem Baszty Siedmiu Płaszczy. Zlokalizowana jest tuż u podnóży Zamku Książąt Pomorskich. Uznawana jest obecnie za jeden z najbardziej rozpoznawalnych i najważniejszych symboli miasta. W czasach średniowiecznych stanowiła ona bardzo istotny element obronnej fortyfikacji miejskiej, które w tamtych czasach obecne były we wszystkich miastach. Obiekt został wybudowany w drugiej połowie piętnastego stulecia. Nadano mu bardzo modny wówczas styl gotycki. W całej swojej historii doczekał się niejednej przebudowy, spośród których ta najważniejsza miała miejsce w drugiej połowie wieku dziewiętnastego. Podczas drugiej wojny światowej budowla ta uległa zniszczeniu. Jej odbudowa zajęła trzy lata, a miała miejsce w latach sześćdziesiątych minionego stulecia. Na jej temat krąży bardzo wiele legend oraz opowieści. Obecnie swoją siedzibę w tejże wieży posiada jedno z lokalnych biur nieruchomości.

Wieża w Chełmie-Bieławinie jest zabytkowym obiektem położonym na terenie miasta Chełm w województwie lubelskim. W krajowym rejestrze zabytków ta niegdyś obronna wieża figuruje od czterdziestu dwóch lat. Do czasów współczesnych nie przetrwała jednakże w swojej oryginalnej postaci – zachowały się z niej tylko pozostałości po fundamentach, które oczywiście w odpowiedni sposób zostały zabezpieczone. O samej wieży wiadomo natomiast to, że posiadała ona formę czworoboku. Materiałem użytym do jej wybudowania były wapienne kamienie, układano je na wapiennej zaprawie, a odznaczały się one bardzo nieregularnymi, niejednolitymi kształtami. Jeszcze przed drugą wojną światową w miejscu tym znajdowały się poszczególne części ścian tego obiektu, aczkolwiek w czasie działań wojennych zostały one zburzone. Zabezpieczaniem ruin zajęto się dość późno, albowiem dopiero w latach dziewięćdziesiątych minionego stulecia. Nadbudowano je z gruzu, jaki tutaj pozostał. Na terenach tych prowadzi się prace archeologiczne.

Znajdująca się w Gdańsku Wieża Więzienna stanowiła swego czasu jeden z elementów obronnych murów miasta. Jej fundamenty powstały na początku czternastego stulecia. Następnie, w przeciągu wielu lat, powstały kolejne nadbudowy. Ostanie spośród nich miały miejsce w pierwszej ćwierci wieku piętnastego. W latach siedemdziesiątych szesnastego wieku wybuchł tutaj pożar, podczas którego spłonął dach. Niespełna dwadzieścia lat później podjęto się przebudowy tej wieży – zwieńczona wówczas została hełmem wzniesionym w barokowym stylu. Na początku siedemnastego stulecia wieża przestała mieć jakiekolwiek znaczenie o charakterze fortyfikacyjnym. Właśnie wtedy jej pomieszczenia zaadoptowane zostały na cele więzienne. Na elewacji od strony wschodniej umieszczony został pręgierz – wykonano w tym miejscu niejeden wyrok śmierci. Aktualnie wieża ta podlega Muzeum Historycznemu Miasta Gdańska, dzięki wysiłkom którego obiekt odbudowano z dość poważnych zniszczeń, jakich doznał w czasie drugiej wojny światowej.

Wieża Zamkowa znajdująca się w Golczewie (województwo zachodnio-pomorskie) stanowi pozostałość po starym zamku. Figuruje ona w krajowym rejestrze zabytków. Zamek, o którym mowa powyżej nosił nazwę Zamku Biskupów Kamieńskich. Prace przy jego budowie przebiegały dwoma etapami. Rozpoczęły się one ogólnie w pierwszych latach czternastego stulecia. Wybudowana wtedy warownia została objęta kościelną jurysdykcją. Następnie posiadała jeszcze wielu właścicieli, wśród których znalazła się między innymi rodzina Flemingów. Z ich rak obiekt trafił w ręce księcia Bogusława VIII. Od mniej więcej połowy lat osiemdziesiątych siedemnastego stulecia, zamek zaczął pustoszeć, w związku z czym systematycznie popadał w ruinę. Zachowała się z niego wieża. Została ona poddana generalnemu remontowi. Pierwszy z nich miał miejsce u schyłku dziewiętnastego wieku, drugi natomiast – na dziesięć lat przed wybuchem drugiej wojny światowej. Po zakończeniu działań wojennych zostały tu podjęte prace o charakterze archeologicznym.

Mysia Wieża znajduje się w Kruszwicy (województwo kujawsko-pomorskie). Jest to bodajże jeden z najsłynniejszych tego rodzaju obiektów znajdujących się na terenie naszego kraju. Wszystko za sprawą podań, jakie na jego temat krążą. Oczywiście, tym najsławniejszym jest podanie legendarnym już Popielu, którego miały tutaj zjeść myszy – stąd też właśnie nazwa tego obiektu. W dzisiejszych czasach nadaje się Mysiej Wieży znaczenia o niezwykłej mocy – zdaniem radiestetów, jest to czakram, czyli miejsce mocy, przebywanie w którym sprawia, że człowiek czuje się naładowany energią. Wieża ta powstała mniej więcej w połowie czternastego stulecia za czasów panowania Kazimierza Wielkiego. Pierwotnie pełniła ona funkcję warowni. Jej zadaniem było strzeżenie miasta przed najazdami krzyżaków. Kiedy zakon krzyżacki upadł, w wieży zorganizowana została siedziba starostwa oraz kasztelanii. Podczas najazdu szwedzkiego budowla została zniszczona. Obecnie jest jedną z największych atrakcji turystycznych w tej okolicy.

Baszta Jacek to kolejny przykład obronnych wież znajdujących się na terenie naszego kraju. Ten zabytkowy już dzisiaj obiekt zlokalizowany jest w Gdańsku. Dawniej stanowił jeden z elementów miejskiej fortyfikacji. Powstał mniej więcej u schyłku czternastego stulecia – przy czym dokładna data nie jest znana. Aktualnie wysokość tej wieży wynosi około trzydziestu sześciu metrów – jeżeli w to wliczyć znajdującą się na jej szczycie chorągiewkę. Aktualna nazwa została temu obiektowi nadana przed sześćdziesięcioma czterema laty, po zakończeniu drugiej wojny światowej. Stanowi ona nawiązanie do świętego Jacka Odrowąża – to jego zasługa było to, że w latach dwudziestych trzynastego stulecia do Gdańska zostali sprowadzeni dominikanie. W czasie samej drugiej wojny natomiast budowla ta nieco ucierpiała. Jej wyremontowanie zajęło w sumie około dziesięciu lat. Obecnie – już od czterdziestu siedmiu lat – w jej wnętrzu swoją siedzibę ma fotograficzny zakład. Szukać tej wieży trzeba przy ulicy Pańskiej.

Baszta Niedźwiadka również należy do grona obronnych wież zlokalizowanych na terenie naszego kraju. Mówiąc zaś precyzyjniej, szukać jej należy we Wrocławiu. Dawniej stanowiła jeden z elementów fortyfikacji miejskiej, która powstała mniej więcej w połowie trzynastego stulecia. Początkowo składał się na nią tylko prostokątny wykusz. W wieku czternastym natomiast został on wzbogacony o kondygnację – w ten właśnie sposób stał się on czworoboczną basztą. Zostały w niej umieszczone strzelnicze otwory. Później baszta została wyposażona jeszcze dodatkowo w tak zwaną działobitnię – kiedy dokładnie miało to miejsce, tego nie wiadomo, ale albo w piętnastym, albo w szesnastym stuleciu. Potem obiekt ten tracił już na swoim znaczeniu o charakterze militarnym. Aczkolwiek kiedy na początku dziewiętnastego wieku mury obronne były rozbierane, baszta została zachowana. Rozpoczęto wtedy jej przebudowy, dzięki którym doczekała do drugiej wojny światowej – podczas niej uległa jednak bardzo poważnym zniszczeniom.

Jeżeli chodzi o obronne wieże znajdujące się na terenie naszego kraju, to wymienić ich można bardzo dużo. Jedną spośród nich jest Baszta Białogłówka. Zabytek ten zlokalizowany jest w Stargardzie Szczecińskim. Szukać go należy na Starym Mieście – w najbardziej wiekowej dzielnicy tej miejscowości. Nazwa tego obiektu pochodzi od stożka, który zwieńcza jej hełm – jest w on w białym kolorze. Na wysokość budowla ta liczy sobie około trzydziestu metrów. W środku jest sześć kondygnacji, do których doliczyć trzeba również lochy – w dalekiej przeszłości spełniały one funkcję więzienia. Baszta Białogłówka wybudowana została w pierwszej połowie piętnastego stulecia. Na jej temat krąży bardzo wiele legend oraz opowieści. Jedna z nich, wywodząca się z epoki średniowiecza, dotyczy obrony miasta. Miejscowość przed atakami wrogów została uratowana dzięki pomysłowości tutejszych kobiet i na ich cześć wieża nazwana została tak, a nie inaczej. Dziś budowla ta znajduje się na Europejskim Szlaku Gotyku Ceglanego.

Baszta Czarownic to jedna z polskich obronnych wież. Znajduje się ona w Słupsku. Jest pozostałością po miejskich obwarowaniach, które wznoszono tutaj od początku czternastego stulecia do połowy wieku następnego. W siedemnastym stuleciu zaszły zmiany, jeśli chodzi o systemy obronne – wprowadzano je na zewnątrz murów. W tym właśnie czasie Baszta Czarownic została przekształcona na użytek więziennictwa. Nazwa tego obiektu wzięła się stąd, że w więzieniach tych przetrzymywane były kobiety podejrzewane o uprawianie czarów, poddawano je tutaj rozmaitym torturom. To właśnie tutaj trafiały zanim poniosły śmierć poprzez spalenie na stosie. Wraz z początkiem dziewiętnastego stulecia przeznaczenie wieży zmieniło się – wykorzystano ją na stajnie, nie mniej jednak wraz z początkiem lat siedemdziesiątych ponownie zorganizowano w jej wnętrzach więzienie. Podczas drugiej wojny światowej zabytek uległ uszkodzeniu. Jego odbudowa zajęła trzy lata, a miała miejsce w latach siedemdziesiątych minionego wieku.