Znajdująca się w niemieckiej miejscowości o nazwie Ulm luterańska katedra słynie przede wszystkim z tego, iż spośród wszystkich chrześcijańskich świątyni na całym świecie jest najwyższa. Jej wieża liczy bowiem sobie na wysokość sto sześćdziesiąt jeden i pół metra. Obiekt ten wybudowany został w gotyckim stylu. Pierwotnie był to kościół katolicki, jednak kiedy nastały czasy reformacji, przejęli ją protestanci. Budowa tego obiektu ruszyła w latach siedemdziesiątych czternastego stulecia. Całe przedsięwzięcie trwało w sumie bardzo długo, albowiem ostatecznie ukończone zostało w raz z początkiem lat dziewięćdziesiątych wieku dziewiętnastego. W międzyczasie było bardzo wiele przerw w budowie. Dokładnie przez jedenaście lat katedra ta cieszyła się mianem najwyższego budynku znajdującego się na ziemskim globie – wcześniej tytuł ten posiadała inna niemiecka świątynia, a zatem katedra kolońska. Katedra w Ulm bez większego uszczerbku przetrwała drugą wojnę światową, choć Stare Miasto zostało zniszczone.

Jamusukro to nazwa konstytucyjnej stolicy Wybrzeża Kości Słoniowej. Miejscowość ta słynie przede wszystkim ze znajdującej się tam Bazyliki Matki Boskiej Królowej Pokoju. Jest to największy kościół spośród wszystkich znajdujących się na świecie i jednocześnie najwyższa świątynia na kontynencie afrykańskim. Budowa tego obiektu zajęła zaledwie trzy lata – miało to miejsce w latach osiemdziesiątych minionego stulecia. Inwestycja kosztowała przeszło trzysta milionów dolarów amerykańskich. Przed dziewiętnastoma laty bazylikę wyświęcił papież Polak Jan Paweł II. Zaznaczyć przy tej okazji trzeba, iż nie jest to katedralny kościół. Zajmuje imponującą powierzchnię wynoszącą trzydzieści tysięcy kilometrów kwadratowych. Projekt był wzorowany na watykańskiej Bazylice świętego Piotra. Wewnątrz jest siedem tysięcy siedzących miejsc, natomiast łącznie zmieścić się tam jednorazowo może jedenaście tysięcy osób. Kiedy podjęto decyzję o budowie, wywołało to bardzo wiele dyskusji, pomysł uznano za kontrowersyjny.

Kolonia to jedno z najbardziej znanych niemieckich miast. Znane jest ono z wielu rzeczy, między innymi z tego, że znajduje się tam Katedra świętego Piotra i Najświętszej Marii Panny. Jest to jeden z najwyższych i największych kościołów na świecie. Jego budowę rozpoczęto w latach czterdziestych dwunastego stulecia. Wcześniej znajdowała się w tym miejscu świątynia o rzymskim rodowodzie. Ostatecznie budowa ukończona została wraz z początkiem lat osiemdziesiątych dziewiętnastego wieku. Wieże tego obiektu liczą sobie na wysokość nieco ponad sto pięćdziesiąt siedem metrów. Na długość z kolei katedra mierzy sto czterdzieści cztery metry, z kolei jej szerokość wynosi osiemdziesiąt sześć metrów. Całość zajmuje powierzchnię wynoszącą siedem tysięcy kilometrów kwadratowych. Trzynaście lat temu budowla ta trafiła na listę dziedzictwa światowego UNESCO. Każdego roku ten wspaniały, imponujący zabytek architektoniczny jest odwiedzany przez miliony turystów przyjeżdżających tutaj ze wszystkich stron świata.

Rondo 1 jest aktualnie trzecim pod względem wielkości budynkiem znajdującym się w naszym kraju. Szukać go należy w Warszawie w Śródmieściu – a dokładniej, przy Rondzie ONZ (stąd też jego nazwa). Całkowita jego wysokość wynosi sto dziewięćdziesiąt dwa metry. Składa się nań łącznie czterdzieści kondygnacji. Prace budowlane ruszyły przed sześcioma laty i zajęły w sumie trzy lata. Otwarcie miało bardzo uroczysty charakter. Architektura tego obiektu jest bardzo interesująca. Cały obiekt jest przeszklony, natomiast w porze nocnej – podświetlany. Koszt tej inwestycji wyniósł dwieście milionów euro. Ciekawostką jest to, że zostały tutaj zainstalowane specjalne systemy, dzięki którym temperaturę w budynku oraz jego oświetlenie można regulować za proca osobistego komputera. Projekt sporządzony został w ten sposób, aby po wybudowaniu tu stacji metra było bezpośrednie z nią połączenie przebiegające pod ziemią. Biurowa powierzchnia wynosi tutaj niemalże siedemdziesiąt tysięcy kilometrów kwadratowych.

Warszawskie Centrum Finansowe to kolejny z budynków zaliczanych do najwyższych nie tylko na terenie stolicy, ale ogólnie w całym kraju. Całkowita jego wysokość wynosi bowiem sto sześćdziesiąt pięć metrów. Składają się nań w sumie trzydzieści cztery kondygnacje. Obiekt jest zlokalizowany przy ulicy Emilii Plater. Zalicza się do grona najbardziej nowoczesnych budynków w stolicy. Powstał w latach dziewięćdziesiątych minionego stulecia, a prace przy nim trwały w sumie rok. Do użytku został oddany przed jedenastoma laty. Projektantem tego wieżowca było jedno z amerykańskich biur architektonicznych. Amerykańcy architekci przy sporządzaniu projektu współpracowali z polskimi specjalistami. W ramach ciekawostki podać można tutaj informację, iż budynek ten posiada swój własny punkt uzdatniania wody, dzięki czemu nie ma obaw i można ją spożywać prosto z kranu. Pierwsze sześć kondygnacji zajmują parkingi z miejscami dla niemalże trzystu pięćdziesięciu samochodów. Wszystkie pomieszczenia są klimatyzowane.

Drogowymi budowlami są również drogi kołowe. Jak sama ich nazwa sugeruje, przeznaczone są one dla pojazdów kołowych. Tego rodzaju droga w znakomitej większości przypadków posiada utwardzoną nawierzchnię, wykonuje się ją między innymi z asfaltu albo betonu. Najczęściej takie utwardzenie składa się z paru warstw, nie mniej jednak czasami utwardza się jedynie gruntową powierzchnię. Droga kołowa składa się z dwóch podstawowych elementów. Jednym spośród nich jest jezdnia, drugim natomiast – znajdujące się po jej bokach chodniki przeznaczone dla pieszych. Drogi kołowe zawsze są znakowe w odpowiedni sposób. Oczywiście, ich budowanie wiąże się z przestrzeganiem określonych norm oraz przepisów. Historia dróg kołowych jest bardzo długa i sięga jeszcze czasów starożytnych. Pierwsze znane ludzkości drogi były zasługą Sumerów, aczkolwiek w starożytności ze zdecydowanie najlepszych dróg słynęli Rzymianie – niektóre spośród nich przetrwały zresztą do dnia dzisiejszego i to do tego w całkiem niezłym stanie.

Drogi rowerowe także zaliczane są do grupy drogowych budowli. Potocznie określa się je mianem ścieżek rowerowych. Jak sama ich nazwa wskazuje, przeznaczone są dla rowerzystów. Mogą być albo samodzielnymi drogami, albo częściami innych dróg. Obowiązkowo posiadać muszą odpowiednie oznakowanie. Przy tej okazji zaznaczyć należy, że droga rowerowa nie jest tym samym co turystyczna trasa rowerowa, chociaż bardzo często pojęcia te są utożsamiane. Turystyczny szlak rowerowy jest czymś zupełnie innym. W naszym kraju ilość oraz jakość ścieżek rowerowych pozostawiają bardzo wiele do życzenia. W porównaniu z wieloma krajami zachodnimi siec ta jest u nas rozwinięta bardzo słabo, w niskim stopniu. Chociaż w większości miast polskich obowiązek budowania dróg dla rowerzystów został wprowadzony (dla przykładu przy okazji wykonywania remontu jakiejś drogi), to jednak w większości przypadków przepis ten pozostaje tylko na papierze i nie wprowadza się go w życie,. Rowerowe drogi są u nas wciąż mało popularne.

Bariera energochłonna to jeden z rodzajów drogowych budowli. Spełnia ona funkcje ochronną, z tego też powodu bardzo często określana jest mianem bariery przeciwwypadkowej. Tego rodzaju budowle ustawia się na drogach posiadających przeciwległe kierunki jazdy – mogą to być dla przykładu autostrady. Z barierami energochłonnymi spotkać się można również na mostach oraz na drogach w górach. Budowle te odznaczają się charakterystyczną konstrukcją. Polega ona na tym, że jeśli samochód w barierę uderzy, to odbija się od niej i „powraca” znów na drogę. Nie zawsze się to jednak udaje i bariery zostają złamane przez samochód, a wówczas dochodzi do tragedii. Przyczyną tego jest niewłaściwa i zbyt słaba konstrukcja takiej budowli. Wyszczególnić można wiele typów przeciwwypadkowych barier. Nie mniej jednak każda spośród nich obowiązkowo musi spełniać określone przepisami normy. Umieszczenie bariery na drodze zawsze jest poprzedzone przeprowadzeniem całego szeregu testów. Absolutnie nie istnieje tu dowolność.

Rouen to francuska miejscowość położona w regionie nazwie Górna Normandia. Najważniejszym znajdującym się w niej obiektem zabytkowym jest katedra najświętszej Maryi Panny. Zaliczana jest ona do grona najwyższych na świecie kościołów. Najwyższa wieża mierzy sobie bowiem sto pięćdziesiąt jeden metrów. Przez czternaście lat kościół ten cieszył się zaszczytnym mianem najwyższego budynku świata – dopóki nie została zakończona budowa katedry w niemieckiej Kolonii. Katedra w Rouen słynie także i z tego, że w dziewiętnastym stuleciu sam Claude Monet namalował cykl składający się z niemalże trzydziestu obrazów przedstawiających ten właśnie obiekt. Kilka z tych dzieł do dnia dzisiejszego podziwiać można w jednym z paryskich muzeów. Wewnątrz katedry znajduje się grobowiec Ryszarda lwie Serce – jest w nim pochowane serce tego legendarnego już władcy angielskiego. Uwagę zwiedzających przykuwa również krypta pochodząca z jedenastego wieku. Odkryta została na pięć lat przed wybuchem drugiej wojny światowej.

Strasburg jest miastem położonym we Francji i słynącym z bardzo wielu rzeczy, między innymi z zabytków. Jednym z nich jest Katedra Najświętszej Marii Panny zaliczana do najwyższych tego rodzaju obiektów na świecie. Jej budowę rozpoczęto w latach siedemdziesiątych dwunastego stulecia. Zajęło to łącznie dwieście sześćdziesiąt trzy lata. Wcześniej w tym samym miejscu znajdowała się inna świątynia, jednakże ta uległa spaleniu. Wieża wspominanej katedry liczy sobie na wysokość sto czterdzieści dwa metry. W związku z tym przez bardzo wiele długich lat – bo aż dwieście czterdzieści dziewięć – był to najwyższy budynek na ziemskim globie. Katedra w Strasburgu od stuleci stanowiła wspaniałą inspirację dla kolejnych pokoleń artystów. Pod względem architektonicznym łączy ona w sobie cechy późnego stylu romańskiego oraz dwóch odmian gotyckiego, a mianowicie francuskiej i niemieckiej. To jeden z najchętniej odwiedzanych obiektów zabytkowych w mieście. Po dziś dzień uchodzi również za symbol Alzacji.

Kopenhaga jest miastem, w którym obiektów zabytkowych nie brakuje. Do tego grona zaliczany jest także Kościół Fryderyka stanowiący jednocześnie bardzo dobry przykład architektury barokowej. Określany jest on również mianem Kościoła Marmurowego. Zaczęto go budować w pierwszej połowie osiemnastego stulecia. Jego wybudowanie miało bardzo ścisły związek z obchodami rocznicy trzystu lat panowania dynastii Oldenburgów. Kamień węgielny został wmurowany osobiście przez samego Fryderyka V. Nazwa Kościół Marmurowy wzięła się stąd, iż przez bardzo wiele lat do budowy tej świątyni używany był marmur norweski. Z uwagi na niesamowicie wysokie koszta tej inwestycji, przerwano ją po kilkudziesięciu latach, aby ponownie wznowić ją dopiero sto lat później. Ostatecznie budowa dokończona została w latach dziewięćdziesiątych dziewiętnastego wieku. Przy tej okazji wzorowano się na znajdującej się w Rzymie na Watykanie bazylice świętego Piotra. Kopuła kościoła jest największa ze wszystkich świątyń skandynawskich.

Kościół Trynitarzy znajdujący się na Starym Mieście w Bratysławie to jeszcze jeden przykład architektury barokowej. Został on wybudowany w pierwszej połowie osiemnastego stulecia w miejsce kościoła świętego Michała, który stał tutaj wcześniej. Budowa zajęła łącznie dziesięć lat, nie mniej jednak prace nad wykończeniem wnętrz trwały do początków stulecia dziewiętnastego. Na szczególną uwagę, jeżeli chodzi o dekorację wnętrz, zasługują w szczególności wspaniałe freski iluzjonistyczne – są one jednocześnie niesamowicie cennym zabytkiem. Znajdują się one na kopule oraz na sklepieniu prezbiterium. Obraz umieszczony w głównym ołtarzu pochodzi z polowy lat czterdziestych osiemnastego wieku. Kiedyś do świątyni przylegał budynek zakonny, jednakże wraz z końcem osiemnastego wieku zaczął systematycznie popadać w ruinę. W tutejszej Sali Wielkiej koncert dawały takie sławy jak choćby Franciszek Liszt. W roku, gdy wybuchła druga wojna światowa zorganizowana tutaj została siedziba parlamentu słowackiego.

Kościół świętego Mikołaja w Pradze to jeden z bardziej znanych przykładów barokowej architektury. Znajduje się on na Rynku Małostrańskim. Jest bardzo chętnie odwiedzany przez turystów. Pierwszym kościołem pod wezwaniem świętego Mikołaja, jaki w tym miejscu powstał była trzynastowieczna świątynia. Był on wybudowany w gotyckim stylu i istniał bardzo długo, a mianowicie do lat trzydziestych osiemnastego stulecia. Wtedy właśnie w jego miejsce zdecydowano się postawić nową świątynię. Jej kopuła jest doskonale widoczna z bardzo nawet dużych odległości – nie ma się co temu dziwić, albowiem jej średnica wynosi aż siedemnaście metrów. Ostatecznie prace przy budowie nowego obiektu sakralnego zakończone zostały w połowie lat pięćdziesiątych osiemnastego stulecia. Wewnątrz kościoła do dnia dzisiejszego znajdują się wspaniałe, osiemnastowieczne organy, na których grał sam Wolfgang Amadeusz Mozart. Ponieważ w kościele tym jest znakomita akustyka, bardzo często organizuje się w nim koncerty muzyki poważnej.