Chrysler Building to jeden z najwyższych budynków znajdujących się w Stanach Zjednoczonych. Znajduje się on w Nowym Jorku, gdzie jest zresztą drugim co wielkości obiektem po The Empire State Building. Na wysokość liczy on sobie trzysta dziewiętnaście metrów. Składa się z siedemdziesięciu siedmiu pięter, jego budowa ruszyła pod koniec lat dwudziestych minionego stulecia i została ukończona wraz z początkiem lat trzydziestych. Zajęła łącznie dwa lata. W całej historii był to w ogóle pierwszy budynek, który osiągnął wysokość większą aniżeli trzysta pięć metrów. Koszt całej ten inwestycji wyniósł piętnaście milionów dolarów. To jeden z najlepszych przykładów architektury w stylu art deco. Znajdujące się na nim ozdoby przywodzą na myśl samochodowe części marki Chrysler. Wnętrze tego obiektu jest ozdobione motywami inspirowanymi sztuką egipską. Na suficie natomiast znajduje się fresk autorstwa Edwarda Trumbulla. Waga struktury tego okazałego wieżowca wynosi niemalże dwadzieścia jeden tysięcy ton.

The Empire State Building to jeden z najwyższych budynków znajdujących się obecnie na terenie Stanów Zjednoczonych. Wieżowiec ten znajduje się w Nowym Jorku. Na wysokość mierzy on sobie trzysta osiemdziesiąt jeden metrów, nie mniej jednak po doliczeniu znajdującej się na szczycie anteny wysokość ta wzrośnie do nieco ponad czterystu czterdziestu trzech metrów. Oficjalnie podawana jest ta pierwsza wersja. Wieżowiec posiada sto dwa pietra, a także jedno dodatkowe piętro znajdujące się pod ziemią. Powstał on na początku lat trzydziestych minionego stulecia. Za stworzenie projektu odpowiedzialne było biuro projektowe o nazwie Shreve, Lamb & Harmon Associates. Budowla postawiona jest na polu, którego szerokość wynosi pięćdziesiąt siedem metrów, a długość sto dwadzieścia dziewięć metrów. W charakterze stałego personelu pracuje tutaj sto pięćdziesiąt osób, zaś w znajdujących się w tym potężnym obiekcie biurach zatrudnienie znajduje około piętnastu tysięcy ludzi. To jeden z symboli Nowego Jorku.

American International to kolejny z listy najwyższych budynków znajdujących się w Stanach Zjednoczonych. Zlokalizowany jest on w Nowym Jorku. Na wysokość liczy on sobie dwieście dziewięćdziesiąt metrów. Składa się z sześćdziesięciu sześciu pięter. Aktualnie zastosowanie znajduje przede wszystkim jako obiekt biurowy. Budynek ten powstał w pierwszych latach trzydziestych minionego stulecia. Jego budowa ukończona został na siedem lat przed wybuchem drugiej wojny światowej. W tamtych czasach w sztuce dominował zdecydowanie styl art deco – i w takim też właśnie stylu American International jest utrzymany. Na dach ostatniego pietra została zlokalizowana specjalna platforma widokowa. O ile kiedyś mogli z niej korzystać wszyscy chętni pragnący zobaczyć panoramę miasta, o tyle teraz dostęp do niej mają tylko i wyłącznie zatrudnione tutaj osoby – a i to nie wszystkie, bo trzeba posiadać w tym celu specjalne uprawnienia. Wnętrze obsługiwane jest przez trzydzieści sześć wind. Dawniej były one dwupiętrowe.

Trudno jest wyobrazić sobie nasze miasta bez zieleni – niestety, jest jej coraz mniej, ponieważ coraz więcej miejsca potrzeba na parkingi, nowe obiekty budowlane (głównie handlowe) i tym podobne. Nie mniej jednak organizowanie miejskiej przestrzeni zielonej to jeden z obiektów zainteresowania szeroko pojmowanej architektury krajobrazu. Pod pojęciem tejże przestrzeni należy rozumieć obszary zieleni, które mają do spełnienia różnoraką funkcję. Wymienia się tutaj przede wszystkim dwie takie funkcje, a mianowicie ozdobną i wypoczynkową. Mogą one także mieć dwojaki charakter – a zatem może chodzić tutaj o przestrzeń publiczną oraz o niepubliczną. Dostęp do niej może być albo ogólny, albo ograniczony. Miejską przestrzeń zieloną podzielić można na kilka kategorii. Wyszczególnia się tutaj zatem miedzy innymi parki, ogrody, miejskie lasy etc. Zieleń bardzo często ma również uzupełniający charakter – na przykład wówczas, kiedy stanowi część osiedli mieszkaniowych. Musi być jednak dobrze zorganizowana.

Mówiąc o architekturze krajobrazu, bardzo często można zetknąć się z pojęciem takim jak zieleń miejska. Są to takie obszary w miastach, które charakteryzują się po pierwsze tym, że nie są zabudowane, a po drugie, że są zagospodarowane roślinnymi zespołami. Zieleń miejska może mieć bardzo urozmaiconą postać. Powyższe obszary różnią się od siebie między innymi rozmiarami oraz formą. W ramach przykładów wymienić tutaj można między innymi parki, lasy, klomby, obiekty sportowe, trawniki, podmiejskie zadrzewienia i tym podobne. Zieleń miejska stanowi jeden z bardzo istotnych elementów urbanistycznej kompozycji. Pełni dwojaką funkcję. Przede wszystkim spełnia czysto dekoracyjną rolę. Ponadto pozwala na podtrzymanie bioróżnorodności – w tym sensie, że stanowi ostoję dla wielu gatunków flory oraz fauny. Warto wiedzieć, iż zieleń miejska jest pod ochroną. Tereny pod nią przeznaczone przewiduje się zawsze w planach zagospodarowania przestrzennego. Przy ich planowaniu bierze się pod uwagę wiele aspektów.

Ogród jordanowski jest bardzo charakterystycznym rodzajem miejskiej przestrzeni zielonej. Organizowany jest w znakomitej większości przypadków w miastach z myślą głównie o dzieciach oraz o młodzieży. Historia tego rodzaju miejsc sięga lat osiemdziesiątych dziewiętnastego stulecia. Zostały one zapoczątkowane przez Henryka Jordana – od jego zresztą nazwiska wzięła się również ich nazwa. Pierwsze tego rodzaju miejsce powstało w Krakowie – co ciekawsze, istnieje ono tam do dnia dzisiejszego. Zajmuje powierzchnię wynoszącą niespełna dwadzieścia dwa hektary. Koncepcja Henryka Jordana w błyskawicznym tempie zyskała sobie popularność i podobne ogrody zaczęły powstawać w wielu innych miejscach. Współczesne ogrody jordanowskie ze swoimi prototypami zbyt wiele wspólnego raczej nie mają. Nie mniej jednak mają do spełnienia te same zadanie, a mianowicie takie, aby sprzyjać aktywnemu wypoczynkowi dzieci oraz młodzieży, wyrażając tym samym troskę o ich właściwy rozwój oraz o bardzo dobrą kondycję fizyczną.

Wieża w Chełmie-Bieławinie jest zabytkowym obiektem położonym na terenie miasta Chełm w województwie lubelskim. W krajowym rejestrze zabytków ta niegdyś obronna wieża figuruje od czterdziestu dwóch lat. Do czasów współczesnych nie przetrwała jednakże w swojej oryginalnej postaci – zachowały się z niej tylko pozostałości po fundamentach, które oczywiście w odpowiedni sposób zostały zabezpieczone. O samej wieży wiadomo natomiast to, że posiadała ona formę czworoboku. Materiałem użytym do jej wybudowania były wapienne kamienie, układano je na wapiennej zaprawie, a odznaczały się one bardzo nieregularnymi, niejednolitymi kształtami. Jeszcze przed drugą wojną światową w miejscu tym znajdowały się poszczególne części ścian tego obiektu, aczkolwiek w czasie działań wojennych zostały one zburzone. Zabezpieczaniem ruin zajęto się dość późno, albowiem dopiero w latach dziewięćdziesiątych minionego stulecia. Nadbudowano je z gruzu, jaki tutaj pozostał. Na terenach tych prowadzi się prace archeologiczne.

Znajdująca się w Gdańsku Wieża Więzienna stanowiła swego czasu jeden z elementów obronnych murów miasta. Jej fundamenty powstały na początku czternastego stulecia. Następnie, w przeciągu wielu lat, powstały kolejne nadbudowy. Ostanie spośród nich miały miejsce w pierwszej ćwierci wieku piętnastego. W latach siedemdziesiątych szesnastego wieku wybuchł tutaj pożar, podczas którego spłonął dach. Niespełna dwadzieścia lat później podjęto się przebudowy tej wieży – zwieńczona wówczas została hełmem wzniesionym w barokowym stylu. Na początku siedemnastego stulecia wieża przestała mieć jakiekolwiek znaczenie o charakterze fortyfikacyjnym. Właśnie wtedy jej pomieszczenia zaadoptowane zostały na cele więzienne. Na elewacji od strony wschodniej umieszczony został pręgierz – wykonano w tym miejscu niejeden wyrok śmierci. Aktualnie wieża ta podlega Muzeum Historycznemu Miasta Gdańska, dzięki wysiłkom którego obiekt odbudowano z dość poważnych zniszczeń, jakich doznał w czasie drugiej wojny światowej.

W Niemczech znajduje się wiele kościołów, które należą do najwyższych tego rodzaju obiektów na świecie. Jednym z nich jest znajdujący się w Hamburgu Kościół Główny świętego Mikołaja. Do dnia dzisiejszego została po nim już tylko wieża oraz ruiny prezbiterium. Ich pozostawienie było jak najbardziej zamierzonym działaniem. Zanim bowiem wybuchła druga wojna światowa, był to jeden z pięciu najbardziej liczących się hamburskich kościołów. Obecnie pozostałości po tym obiekcie mają na celu upamiętnienie wojennych ofiar. Istnieje również specjalny komitet mający na celu dbanie o ten zabytek. Przed czterema laty na ocalałej z wojennych zniszczeń wieży został zorganizowany punkt widokowy. Ogólnie rzecz biorąc, kościół powstał w dziewiętnastym wieku – jego budowa rozpoczęta została w latach czterdziestych, natomiast ukończono ją po siedemnastu latach. Nie była to pierwsza świątynia, jaka w tym miejscu stanęła. Wcześniejsze budowano tutaj już w okresie średniowiecza – począwszy od dwunastego stulecia.

Bazylika Matki Bożej Bolesnej Królowej Polski w Licheniu jest największą świątynią w naszym kraju i jednocześnie jedną z największych oraz najwyższych na całym świecie. Budowa tego obiektu rozpoczęta została przed piętnastoma laty i zajęła łącznie dziesięć lat. Wyświęcono go przed pięcioma laty. Najwyższa wieża mierzy sobie sto czterdzieści jeden i pół metra. Całość zajmuje powierzchnię wynoszącą dwadzieścia trzy tysiące metrów kwadratowych. Kościół ten powstał po to, aby upamiętnić w ten sposób objawienia maryjne – ich świadkami byli Mikołaj Sikatka oraz Tomasz Kłosowski. Bazylika składa się z pięciu naw. Inicjatorem tego przedsięwzięcia był ksiądz Eugeniusz Makulski. Stosowny projekt natomiast sporządziła Barbara Bielecka. Na samym placu znajdującym się przed tym kościołem zmieścić się jednorazowo może ćwierć miliona osób. W bazylice tej znajduje się największy w naszym kraju oraz jeden z największych na świecie zespół organowy. Posiadają one razem niespełna sto sześćdziesiąt głosów.

Kołbacz to wieś zlokalizowana w województwie zachodniopomorskim. Słynie ona przede wszystkim z tego, że znajduje się tam zabytkowy klasztor ojców cystersów. Na Pomorzu Zachodnim to jeden z najważniejszych zabytków architektonicznych, jeżeli chodzi o gotyk ceglany. Budowa tego obiektu ruszyła w pierwszej ćwierci trzynastego stulecia, natomiast ostatecznie ukończona została w latach czterdziestych wieku czternastego. Generalnie rzecz biorąc, budowa została rozpoczęta w późnoromańskim stylu, ale w trakcie trwania prac się to zmieniło. Przed wejściem wchodzącego w skład klasztornego kompleksu kościoła przetrwała do dzisiejszego dnia tablica pochodząca mniej więcej z połowy lat dwudziestych wieku dwunastego – poświęcono ją pamięci misjonarzom, który ponieśli śmierć, gdy chrystianizowano Pomorze. Znajdujący się tu Dom Konwersów był niejednokrotnie przebudowywany. W latach siedemdziesiątych minionego stulecia przeszedł generalny remont. Zaadoptowano go na potrzeby instytucji o charakterze kulturalnym.

Krzeszów jest to wieś znajdująca się w województwie dolnośląskim. Najważniejszym obiektem, jaki się w niej znajduje jest Opactwo Cysterskie. Należy ono do grona zabytkowych klasztorów katolickich na terenie naszego kraju. Co więcej, przed pięcioma laty uznane zostało za pomnik historii. Dzieje tego opactwa rozpoczęły się na początku lat dziewięćdziesiątych trzynastego stulecia. Ufundowanie go w powyżej wspomnianej wsi było zasługą Bolka I Surowego. Zakonnicy zostali tu przez niego sprowadzeni z Henrykowa. Kiedy w pierwszej połowie piętnastego wieku toczyły się wojny husyckie, opactwo świeciło pustkami. Generalnie rzecz biorąc, udało mu się przetrwać do pierwszej ćwierci dziewiętnastego wieku. U schyłku drugiej wojny światowej Niemcy ukryli tutaj wywiezione z Berlina zbiory Biblioteki Pruskiej. To, co z nich ocalało, jest aktualnie przechowywane w Bibliotece Jagiellońskiej. Rok po zakończeniu działań wojennych klasztor powyższy przejęty został przez pochodzące z Lwowa siostry benedyktynki.